dane adresowe + BIP

  • Przedszkole nr.9, ul. Pogodna 5, 20-321 Lublin;
  • tel.: 81 744 16 67;
  • e-mail: poczta@p9.lublin.eu;
  • Czynne: 6.00 - 17.00

Misie

Zamierzenia wychowawczo-dydaktyczne - czerwiec

Tematyka: Kolorowe lato
Zamierzenia wychowawczo – dydaktyczne:
- wprowadzenie nazw roślin i zwierząt zamieszkujących staw
- kształtowanie świadomości ekologicznej dzieci
- uświadamianie znaczenie i roli stawu dla życia zwierząt i człowieka – poszerzanie słownika czynnego dzieci o pojęcia związane z zawodem pszczelarza;
- rozwijanie umiejętności budowania logicznej i poprawnej wypowiedzi oraz argumentowania swojego zdania;
- uświadamianie znaczenia pszczół w produkcji zdrowej żywności i dla środowiska przyrodniczego – wprowadzenie pojęć pszczoła miodna, pszczoła murarka; poznanie życia i zwyczajów pszczół;
- rozwijanie umiejętności dodawania i odejmowania, porządkowania zgodnie z rosnącą liczbą elementów;
- uświadamianie konieczności pomagania owadom podczas upałów
- kształtowanie sprawności manualnej i grafomotorycznej podczas zabaw plastycznych i konstrukcyjnych;
- utrwalenie nazw miesięcy i pór roku; budzenie zaciekawienia zjawiskami przyrodniczymi związanymi z pogodą

Tematyka: Żegnamy przedszkole
Zamierzenia wychowawczo – dydaktyczne:
– wprowadzenie pojęcia rozwaga rozumianego jako umiejętność realnego oceniania sytuacji i właściwego zachowania się w niej; kształtowanie umiejętności oceny działania
- wdrażanie do bezpiecznego zachowania; uświadamianie konieczności refleksji nad swoim zachowaniem
– zapoznanie z nazwami największych polskich jezior, wprowadzenie nazw polskich jezior do czytania globalnego
- doskonalenie umiejętności dokonywania analizy i syntezy słuchowej i umiejętności czytania; rozwijanie logicznego myślenia
– wprowadzenie nazw gór (Tatry, Bieszczady)
- doskonalenie umiejętności przeliczania, kodowania i dekodowania informacji
- uświadamianie konieczności rozważnego zachowania się podczas wędrówek po górach
– wprowadzenie piosenki „Zawołało lato”
- uwrażliwianie na walory estetyczne krajobrazu nadmorskiego –
- poznanie różnorodnych możliwości wykorzystania papieru do konstruowania i komponowania prac plastycznych
- rozwijanie sprawności manualnej i grafomotorycznej; stwarzanie możliwości do podejmowania współpracy podczas działań twórczych

Tematyka : Do widzenia!
Zamierzenia wychowawczo – dydaktyczne:
- rozwijanie umiejętności logicznego i zrozumiałego wypowiadania się na temat swoich odczuć
- kształtowanie postawy otwartości i życzliwości w stosunku do nowo poznawanych osób
- budzenie zaciekawienia tematem szkoły
- doskonalenie umiejętności czytania
- utrwalanie liter drukowanych i pisanych; rozwijanie percepcji wzrokowej, słuchowej, koncentracji uwagi
- stwarzanie okazji do mówienia o swoich emocjach i uświadomienia, że każdy je przeżywa
- poznanie słów i melodii piosenki „Dziecięce marzenia”; rozwijanie poczucia rytmu
- utrwalanie zasad bezpiecznego zachowania się w różnych sytuacjach
- uświadamianie znaczenia rozważnego zachowania się w sytuacjach niebezpiecznych
- rozwijanie logicznego myślenia podczas pracy według instrukcji
- doskonalenie sprawności manualnej podczas wypychania, składania i sklejania
- uświadamianie znaczenia wartości jako norm wyznaczających kierunek aktywności społecznej

WIERSZ

"Wakacyjne rady"
Wiera Badalska

Głowa nie jest od parady,
służyć ci musi dalej.
Dbaj więc o nią i osłaniaj,
kiedy słońce pali.
Płynie w rzece woda
chłodna, bystra, czysta,
tylko przy dorosłych
z kąpieli korzystaj.
Jagody nieznane,
gdy zobaczysz w borze:
Nie zrywaj! Nie zjadaj! –
bo zatruć się możesz.
Urządzamy grzybobranie,
jaka rada stąd wynika:
Gdy jakiegoś grzyba nie znasz,
nie wkładaj go do koszyka.
Biegać boso jest przyjemnie,
ale ważna rada:
idąc na wycieczkę pieszą,
dobre buty wkładaj!

PIOSENKA

"Zawołało lato"
sł. Urszula Piotrowska, muz. Magdalena Melnicka-Sypko

Zawołało lato, że przyszły wakacje,
A ja z echem odpowiadam: Masz rację! Masz rację!
Spakowany plecak, w nim kompas i mapy,
I notesik z poradami od mamy i taty.
Poszukam przygody w niedostępnym lesie
Tropy jej odnajdę wszędzie, nim nadejdzie wrzesień.
Nad morze pojadę i dam nura w fale,
Bo jak wszystkie grzeczne dzieci lubię w morzu szaleć.
Na żaglowej łodzi odwiedzę jeziora
Będę z wiatrem śpiewać szanty i pokład szorować.
Potem ruszę w góry, na szlaki nieznane,
By wypasać z juhasami na hali barany.
Pod niebem gwiaździstym na mchu wśród paproci
Leśny szałas wybuduję, słońce go wyzłoci.
I jeszcze w marzeniach pójdę hen daleko,
Tam gdzie zawsze są wakacje nad różową rzeką.

ZABIEGANA CODZIENNOŚĆ. CZAS RODZICA Z DZIECKIEM.

Życie rodzica to nieustanne dylematy: zostać dłużej w pracy czy biec po dziecko; umówić się z koleżankami i zgodzić się, aby to niania czytała dziecku bajkę na dobranoc, czy zostać w domu, położyć dzieci spać i odbierać SMS-y od rozbawionych przyjaciółek; wyjeżdżać do innego miasta, zarabiać więcej i zapewnić stabilność finansową, dzięki której drugi rodzic będzie od 14.00 w domu z dziećmi, czy decydować się na łataną codzienność bez wakacji; budować dom z własnym ogrodem czy szukać zieleni w parku. Bardzo trudno wyczuć granicę, po której przekroczeniu praca już nie służy rodzinnemu dobru. A czasem – choć mało kto się do tego przyzna - bardzo trudno być z własnym dzieckiem dłużej niż godzinę bez podwyższonego ciśnienia.

OPŁACA SIĘ BYĆ NIEGRZECZNYM
Do psychologa trafia wielu rodziców "niegrzecznych dzieci". Niegrzecznych, czyli hałaśliwych, marudnych, odmawiających ubierania się, kąpieli, wyjścia z domu, powrotu z placu zabaw czy opuszczenia przedszkolnej szatni. Powodów takiej sytuacji może być wiele, nierzadko jednak okazuje się, że na pytanie: Kiedy Janek czy Basia mają mamę / tatę tylko dla siebie?, pada odpowiedź: Właściwie nigdy. A po bliższym przyjrzeniu okazuje się, że wtedy, gdy dziecko się sprzeciwia, krzyczy, opóźnia wyjście z domu czy przedszkola. Ma wówczas rodzica w pełni zaangażowanego, ignorującego dzwoniący telefon, uważnego i w 100% nastawionego na relację z dzieckiem. Chociaż dla nikogo nie jest to przyjemne.

WYPRZEDZIĆ WYBUCH
Skoro zaczepne zachowanie może wynikać z potrzeby bliskości, warto zacząć od wyprzedzenia "inicjatywy" dziecka. Czy jest możliwe znalezienie pół godziny w ciągu dnia, kiedy będziecie mieli czas tylko dla siebie nawzajem? Może na przedszkolnym placu zabaw albo zaraz po powrocie do domu? W wielu rodzinach jest to moment przed położeniem dziecka spać – wtedy można się pobawić, porozmawiać, poczytać książkę, opowiedzieć, co wydarzyło się w ciągu dnia. Wieczór "rozpuszcza" napięcia. Często możemy się dowiedzieć, jak wygląda przedszkolne życie dziecka, a ono ma szansę usłyszeć, co ciekawego przeżywają mama lub tata.

TO JEST NASZ CZAS
Gdy mamy poczucie, że spędzamy za mało czasu z dzieckiem, warto definiować – i sobie, i dziecku – każdą chwilę, którą dzielimy razem i która jest dla nas przyjemna: Lubię, gdy tak siedzimy na kanapie i oglądamy bajkę, Codziennie, gdy cię odprowadzam do przedszkola, to jest tylko nasz czas. Lubię się wtedy z tobą wygłupiać, Ja kroję, ty mi podajesz warzywa. Fajnie coś robić razem w czasie, kiedy dzidziuś śpi. Jeśli określicie, kiedy maluch może się spodziewać, że będziecie mieli dla niego czas, łatwiej mu będzie wytrwać i poczekać. Zaraz po obiedzie pobawimy się razem, pomyśl, jaka to może być zabawa. Wtedy na każde kolejne zapytanie: A kiedy? możecie spokojnie odpowiadać: Tak jak ci wcześniej mówiłam / mówiłem – po obiedzie. Gdy dziecko przekona się po kilku dniach, że zawsze dotrzymujecie słowa i znajdujecie czas na zabawę, będzie mniej marudziło, a więcej myślało o czekających je miłych chwilach. Każde odstępstwo od umowy (Jednak nie mogę się teraz z tobą pobawić, bo muszę zadzwonić) powoduje, że dziecko z większym natężeniem będzie walczyło o to, czego potrzebuje – o czas i uwagę rodzica. Nastawcie się na powrót marudzenia, złości i wybuchów. Obietnicę wspólnego spędzenia czasu należy traktować priorytetowo. Dostępność psychiczna Przecież ja jestem cały czas z dzieckiem – mówi rodzic. Mama i tata nie zwracają na mnie uwagi – myśli dziecko, obserwując rodziców wpatrzonych w ekran. Dzieci potrzebują wyłączności. Nie przez cały czas, niekiedy wystarczy kwadrans skupienia – na nich. Gdy ktoś zerka na pojawiające się nowe dane w oknie komputera, nie może utrzymać kontaktu wzrokowego w rozmowie z drugą osobą, przeoczy grymas na twarzy lub nie odczyta z wyrazu oczu, że "to naprawdę bardzo ważna sprawa". Gdy ktoś rozmawia przez telefon, nie jest w stanie usłyszeć wszystkiego, co mówi dziecko do drugiego ucha. A nawet jeśli usłyszy, nie zareaguje tak, jakby słuchał wyłącznie jego. Dlatego potrzebne jest odłożenie telefonu, odejście od komputera czy telewizora i skupienie się na rozmowie, patrzeniu, na relacji z dzieckiem. To bardzo ważne nie tylko dla rozwoju malucha, ale również dla bycia rodzicem.

CAŁY CZAS DLA DZIECKA
Czasami rodzice chcą dziecku wynagrodzić godziny rozłąki i nieobecności, więc poświęcają mu cały wspólny czas. Jeśli to są jedyne dwie godziny pomiędzy powrotem z pracy a zaśnięciem dziecka – nie ma wątpliwości, że takie rozwiązanie w jakiś sposób nasyci potrzebę bliskości, powinno skłaniać jednak do przemyślenia rytmu dnia, tak by dziecko i rodzic dłużej i częściej się widywali. Jeśli rodzic spędza wiele godzin z dzieckiem, powinien zadbać o to, by dziecko mogło także samo zajmować się sobą. Gdy ma bez przerwy zajęcia organizowane przez mamę czy tatę, nie może się ponudzić, zastanowić, na co ma ochotę, i samodzielnie zorganizować sobie zabawę. Gdy od czasu do czasu słyszy: Zajmij się przez chwilę sobą, ja mam coś do zrobienia, rozumie, że teraz nadszedł moment własnej inicjatywy. Takie dziecko w przyszłości będzie wiedziało – na przykładzie postępowania rodziców – że można do kogoś powiedzieć: Teraz jestem zajęta / zajęty, porozmawiamy / pobawimy się później.

PRESJA ZABAWY
Niektórzy rodzice zwierzają się, że nie umieją bawić się z dzieckiem i wymyślać ciągle nowych zajęć. Część żali się, że nie czerpie satysfakcji z zabaw z dzieckiem: Mnie to nie bawi, robię to dla dziecka. Jak więc postępować w takich sytuacjach? Warto uświadomić sobie, że dla dziecka najważniejsze jest, by rodzice byli przy nim. Może wystarczy, gdy będziecie śledzić przebieg zabawy (Patrzę teraz, jak to robisz) lub angażowali dziecko do codziennych "dorosłych" czynności, takich jak gotowanie, pranie, sprzątanie czy majsterkowanie. Dzieci lubią towarzyszyć mamie i tacie w takich zajęciach. Czasami wystarczy uświadomić sobie, że nie mamy przymusu bawienia się. Zamiast myśleć: "Znów muszę się pobawić", lepiej powiedzieć sobie: "Pobędę z dzieckiem".
• Spróbuj wygospodarować 20–30 minut dziennie dla dziecka bez krzątania się, odbierania telefonów, zaglądania do internetu – niech to będzie

WYŁĄCZNIE WASZ CZAS.
• Dziecko mniej walczy o uwagę rodzica, gdy wie, że w rytmie dnia jest uwzględniony czas tylko dla niego.
• Rodzeństwo potrzebuje czasem pobyć tylko z rodzicami – bez brata i siostry.
Każde z dzieci potrzebuje poczuć się czasem jedynym i najważniejszym.

AUTOR: Aleksandra Ksokowska-Robak, Katarzyna Zeh

Źródło: WSiP Paczka Puszatka | Roczne przygotowanie przedszkolne | Część 4