dane adresowe + BIP

  • Przedszkole nr.9, ul. Pogodna 5, 20-321 Lublin;
  • tel.: 81 744 16 67;
  • e-mail: poczta@p9.lublin.eu;
  • Czynne: 6.00 - 17.00

Misie

Zamierzenia wychowawczo-dydaktyczne - kwiecień

Tematyka : Święta, święta, biją dzwony
Zamierzenia wychowawczo-dydaktyczne:
– wprowadzenie pojęcia tradycja rozumianego jako przekazywanie obyczajów, poglądów, wierzeń, sposobów myślenia i zachowania, norm postępowania itp. z pokolenia na pokolenie; – poznanie zwyczajów ludowych związanych z Wielkanocą;
- doskonalenie umiejętności analizy i syntezy słuchowej oraz czytania;
– wprowadzenie owalu, rozpoznawanie i podawanie nazwy kształtu, budowanie pojęcia;
– wprowadzenie piosenki „Święta Wielkanocne”, pamięciowe opanowanie tekstu;

Tematyka : Wielkanoc
Zamierzenia wychowawczo-dydaktyczne:
– wprowadzenie pojęcia palma; poznanie tradycji święcenia palm wielkanocnych;
– wprowadzenie pojęć pisanki, kraszanki;
– rozwijanie sprawności w dodawaniu i odejmowaniu; kształtowanie myślenia operacyjnego;
– wprowadzanie pojęć określających cechy: lukrowana, kajmakowy, faszerowane; kształcenie umiejętności tworzenia wyrażeń poprawnych gramatycznie;
– zapoznanie z tradycją śmigusa-dyngusa; kształtowanie koordynacji ruchowo-słuchowej;

Tematyka: Wiosna
Zamierzenia wychowawczo-dydaktyczne:
– poznanie zawodu rolnika; podawanie nazw narzędzi i maszyn wykorzystywanych przez rolnika do pracy;
– poznanie liter j, J; kształtowanie percepcji słuchowej i wzrokowej oraz koordynacji słuchowo-wzrokowo-ruchowej;
– zapoznanie ze znakiem minus; kształtowanie myślenia operacyjnego w działaniach ma-tematycznych;
– wprowadzenie pojęć sianie, sadzenie;
- rozbudzanie zaciekawienia zjawiskami zachodzącymi w świecie przyrody w związku ze wzrostem roślin

Tematyka : Z kulturą za pan brat
Zamierzenia wychowawczo-dydaktyczne:wartość:
– wprowadzenie pojęcia szacunek odnoszącego się do osób, przedmiotów, zwierząt, miejsc uznawanych za ważne;
- kształtowanie postawy poszanowania przez rozwijanie umiejętności okazywania szacunku osobom, przedmiotom, zwierzętom w najbliższym otoczeniu; uświadamianie znaczenia właściwego zachowania się w różnych codziennych sytuacjach
– wprowadzenie liter f, F; rozwijanie słownika czynnego dzieci; rozwijanie koordynacji ruchowo-słuchowo-wzrokowej;
- uwrażliwianie na walory estetyczne dzieł malarskich ;
- uświadamianie konieczności spokojnego i właściwego zachowania się w miejscach publicznych w zależności od ich roli;
- kształtowanie świadomości ekologicznej – wprowadzenie pojęcia koncert; uświadamianie roli właściwego zachowania się podczas koncertów w zależności od rodzaju muzyki i miejsca ;

Tematyka: Jestem kulturalny
Zamierzenia wychowawczo-dydaktyczne:
– poszerzanie słownika czynnego dzieci o pojęcia scenariusz, scenarzysta; rozwijanie umiejętności budowania logicznej wypowiedzi i tworzenia opowiadania; uświadamianie konieczności kulturalnego zachowania się w miejscach użyteczności publicznej
– wzbogacanie słownika czynnego dzieci o pojęcia związane z teatrem: aktor, scenografia, kukiełka, marionetka, scena itp.; rozwijanie umiejętności czytania; rozwijanie logicznego myślenia;
– wprowadzenie cyfry 9; poszerzanie słownika czynnego dzieci; rozwijanie logicznego myślenia; stwarzanie okazji do koncentrowania uwagi na osobach i kierowanych przez nie poleceniach
– poznanie tekstu i melodii „Piosenki lalkarza”; rozwijanie słuchu muzycznego dzieci; kształtowanie umiejętności różnicowania kierunku linii melodycznej; uświadamianie znaczenia muzeów dla tradycji i kultury
– poznanie prostych sposobów samodzielnego wykonania zabawek; wprowadzenie pojęcia etnograf; kształtowanie sprawności manualnej podczas działania; rozwijanie kreatywności i samodzielności dzieci w planowaniu i realizacji założeń; uświadamianie znaczenia szacunku jako wartości do budowania właściwych relacji w grupie

PIOSENKA

Święta Wielkanocne
sł. Anna Bernat, muz. Barbara Kolago

1. Słońce złote jak pisanka
na błękitnym niebie
zaświeciło od poranka
dla mnie i dla ciebie.
Bo… bo… to… to…

Ref.: Święta Wielkanocne,
zielenią się drzewa.
Już bociany powróciły,
szpak o wiośnie śpiewa. /× 2

2. Weźmy kolorowe farby,
pomalujmy jajka.
Niech pisanki lśnią w koszyku,
wielkanocna bajka.
Bo… bo… to… to…

Ref.: Święta Wielkanocne…

3. I kurczaczki, i baranki
do koszyka damy.
Niech nasz koszyk piękny będzie,
gdy na stół stawiany.
Bo… bo… to… to…

Ref.: Święta Wielkanocne…

WIERSZ

Tydzień
Jan Brzechwa

Tydzień dzieci miał siedmioro:
– Niech się tutaj wszystkie zbiorą!
Ale przecież nie tak łatwo
Radzić sobie z liczną dziatwą:
Poniedziałek już od wtorku
Poszukuje kota w worku,
Wtorek środę wziął pod brodę:
– Chodźmy sitkiem czerpać wodę.
Czwartek w górze igłą grzebie
I zaszywa dziury w niebie.
Chcieli pracę skończyć w piątek,
A to ledwie był początek.
Zamyśliła się sobota:
– Toż dopiero jest robota!
Poszli razem do niedzieli,
Tam porządnie odpoczęli.
Tydzień drapie się w przedziałek:
– No, a gdzie jest poniedziałek?
Poniedziałek już od wtorku
Poszukuje kota w worku…
I tak dalej…

ZABIEGANA CODZIENNOŚĆ. CZAS RODZICA Z DZIECKIEM.

Życie rodzica to nieustanne dylematy: zostać dłużej w pracy czy biec po dziecko; umówić się z koleżankami i zgodzić się, aby to niania czytała dziecku bajkę na dobranoc, czy zostać w domu, położyć dzieci spać i odbierać SMS-y od rozbawionych przyjaciółek; wyjeżdżać do innego miasta, zarabiać więcej i zapewnić stabilność finansową, dzięki której drugi rodzic będzie od 14.00 w domu z dziećmi, czy decydować się na łataną codzienność bez wakacji; budować dom z własnym ogrodem czy szukać zieleni w parku. Bardzo trudno wyczuć granicę, po której przekroczeniu praca już nie służy rodzinnemu dobru. A czasem – choć mało kto się do tego przyzna - bardzo trudno być z własnym dzieckiem dłużej niż godzinę bez podwyższonego ciśnienia.

OPŁACA SIĘ BYĆ NIEGRZECZNYM
Do psychologa trafia wielu rodziców "niegrzecznych dzieci". Niegrzecznych, czyli hałaśliwych, marudnych, odmawiających ubierania się, kąpieli, wyjścia z domu, powrotu z placu zabaw czy opuszczenia przedszkolnej szatni. Powodów takiej sytuacji może być wiele, nierzadko jednak okazuje się, że na pytanie: Kiedy Janek czy Basia mają mamę / tatę tylko dla siebie?, pada odpowiedź: Właściwie nigdy. A po bliższym przyjrzeniu okazuje się, że wtedy, gdy dziecko się sprzeciwia, krzyczy, opóźnia wyjście z domu czy przedszkola. Ma wówczas rodzica w pełni zaangażowanego, ignorującego dzwoniący telefon, uważnego i w 100% nastawionego na relację z dzieckiem. Chociaż dla nikogo nie jest to przyjemne.

WYPRZEDZIĆ WYBUCH
Skoro zaczepne zachowanie może wynikać z potrzeby bliskości, warto zacząć od wyprzedzenia "inicjatywy" dziecka. Czy jest możliwe znalezienie pół godziny w ciągu dnia, kiedy będziecie mieli czas tylko dla siebie nawzajem? Może na przedszkolnym placu zabaw albo zaraz po powrocie do domu? W wielu rodzinach jest to moment przed położeniem dziecka spać – wtedy można się pobawić, porozmawiać, poczytać książkę, opowiedzieć, co wydarzyło się w ciągu dnia. Wieczór "rozpuszcza" napięcia. Często możemy się dowiedzieć, jak wygląda przedszkolne życie dziecka, a ono ma szansę usłyszeć, co ciekawego przeżywają mama lub tata.

TO JEST NASZ CZAS
Gdy mamy poczucie, że spędzamy za mało czasu z dzieckiem, warto definiować – i sobie, i dziecku – każdą chwilę, którą dzielimy razem i która jest dla nas przyjemna: Lubię, gdy tak siedzimy na kanapie i oglądamy bajkę, Codziennie, gdy cię odprowadzam do przedszkola, to jest tylko nasz czas. Lubię się wtedy z tobą wygłupiać, Ja kroję, ty mi podajesz warzywa. Fajnie coś robić razem w czasie, kiedy dzidziuś śpi. Jeśli określicie, kiedy maluch może się spodziewać, że będziecie mieli dla niego czas, łatwiej mu będzie wytrwać i poczekać. Zaraz po obiedzie pobawimy się razem, pomyśl, jaka to może być zabawa. Wtedy na każde kolejne zapytanie: A kiedy? możecie spokojnie odpowiadać: Tak jak ci wcześniej mówiłam / mówiłem – po obiedzie. Gdy dziecko przekona się po kilku dniach, że zawsze dotrzymujecie słowa i znajdujecie czas na zabawę, będzie mniej marudziło, a więcej myślało o czekających je miłych chwilach. Każde odstępstwo od umowy (Jednak nie mogę się teraz z tobą pobawić, bo muszę zadzwonić) powoduje, że dziecko z większym natężeniem będzie walczyło o to, czego potrzebuje – o czas i uwagę rodzica. Nastawcie się na powrót marudzenia, złości i wybuchów. Obietnicę wspólnego spędzenia czasu należy traktować priorytetowo. Dostępność psychiczna Przecież ja jestem cały czas z dzieckiem – mówi rodzic. Mama i tata nie zwracają na mnie uwagi – myśli dziecko, obserwując rodziców wpatrzonych w ekran. Dzieci potrzebują wyłączności. Nie przez cały czas, niekiedy wystarczy kwadrans skupienia – na nich. Gdy ktoś zerka na pojawiające się nowe dane w oknie komputera, nie może utrzymać kontaktu wzrokowego w rozmowie z drugą osobą, przeoczy grymas na twarzy lub nie odczyta z wyrazu oczu, że "to naprawdę bardzo ważna sprawa". Gdy ktoś rozmawia przez telefon, nie jest w stanie usłyszeć wszystkiego, co mówi dziecko do drugiego ucha. A nawet jeśli usłyszy, nie zareaguje tak, jakby słuchał wyłącznie jego. Dlatego potrzebne jest odłożenie telefonu, odejście od komputera czy telewizora i skupienie się na rozmowie, patrzeniu, na relacji z dzieckiem. To bardzo ważne nie tylko dla rozwoju malucha, ale również dla bycia rodzicem.

CAŁY CZAS DLA DZIECKA
Czasami rodzice chcą dziecku wynagrodzić godziny rozłąki i nieobecności, więc poświęcają mu cały wspólny czas. Jeśli to są jedyne dwie godziny pomiędzy powrotem z pracy a zaśnięciem dziecka – nie ma wątpliwości, że takie rozwiązanie w jakiś sposób nasyci potrzebę bliskości, powinno skłaniać jednak do przemyślenia rytmu dnia, tak by dziecko i rodzic dłużej i częściej się widywali. Jeśli rodzic spędza wiele godzin z dzieckiem, powinien zadbać o to, by dziecko mogło także samo zajmować się sobą. Gdy ma bez przerwy zajęcia organizowane przez mamę czy tatę, nie może się ponudzić, zastanowić, na co ma ochotę, i samodzielnie zorganizować sobie zabawę. Gdy od czasu do czasu słyszy: Zajmij się przez chwilę sobą, ja mam coś do zrobienia, rozumie, że teraz nadszedł moment własnej inicjatywy. Takie dziecko w przyszłości będzie wiedziało – na przykładzie postępowania rodziców – że można do kogoś powiedzieć: Teraz jestem zajęta / zajęty, porozmawiamy / pobawimy się później.

PRESJA ZABAWY
Niektórzy rodzice zwierzają się, że nie umieją bawić się z dzieckiem i wymyślać ciągle nowych zajęć. Część żali się, że nie czerpie satysfakcji z zabaw z dzieckiem: Mnie to nie bawi, robię to dla dziecka. Jak więc postępować w takich sytuacjach? Warto uświadomić sobie, że dla dziecka najważniejsze jest, by rodzice byli przy nim. Może wystarczy, gdy będziecie śledzić przebieg zabawy (Patrzę teraz, jak to robisz) lub angażowali dziecko do codziennych "dorosłych" czynności, takich jak gotowanie, pranie, sprzątanie czy majsterkowanie. Dzieci lubią towarzyszyć mamie i tacie w takich zajęciach. Czasami wystarczy uświadomić sobie, że nie mamy przymusu bawienia się. Zamiast myśleć: "Znów muszę się pobawić", lepiej powiedzieć sobie: "Pobędę z dzieckiem".
• Spróbuj wygospodarować 20–30 minut dziennie dla dziecka bez krzątania się, odbierania telefonów, zaglądania do internetu – niech to będzie

WYŁĄCZNIE WASZ CZAS.
• Dziecko mniej walczy o uwagę rodzica, gdy wie, że w rytmie dnia jest uwzględniony czas tylko dla niego.
• Rodzeństwo potrzebuje czasem pobyć tylko z rodzicami – bez brata i siostry.
Każde z dzieci potrzebuje poczuć się czasem jedynym i najważniejszym.

AUTOR: Aleksandra Ksokowska-Robak, Katarzyna Zeh

Źródło: WSiP Paczka Puszatka | Roczne przygotowanie przedszkolne | Część 4